Tutoring i coaching
Zastosowanie metody tutoringu i coachingu jest nowością w polskim systemie szkolnictwa wyższego. O ile idea bliskiej współpracy między nauczycielem a uczniem nie jest niczym nieznanym na poziomie teorii to jej realizacja w praktyce jest raczej rzadkością. Liczne grupy seminaryjne, brak czasu oraz umiejętności działania wykładowców w oparciu o autorytet realny a nie formalny, to bolączki współczesnych uczelni. Celem projektu „Nowoczesny Wykładowca – tutor i coach” jest wprowadzenie zasady bliskiej współpracy pomiędzy studentami a kadrą naukowo-dydaktyczną. Projekt opiera się na podstawowych zasadach metody tutoringu.
Tutoring
To zajęcia indywidualne z nauczycielem akademickim.
Już w starożytności uczeń spotykał się z mistrzem, by omówić każdą wątpliwość i problem. Platon miał w zwyczaju zabierać swoich uczniów na długie spacery. W trakcie tych spotkań następowała wzajemna wymiana myśli, intelektualne inspirowanie się. Dzięki bliskiemu kontaktowi z mistrzem uczniowie byli w stanie określić i rozszerzyć granice swojej wiedzy i poznać potencjał własnych możliwości intelektualnych. Tutoring, w sposób pośredni, nawiązuje do tej idei. Kładzie nacisk na to, co w edukacji najważniejsze – na spotkanie ludzi. Jednak nowożytnych źródeł tutoringu należy przede wszystkim upatrywać w braku powszechnego szkolnictwa w wiktoriańskiej Anglii. Prekursorami metody byli młodzi oxfordzcy wychowankowie, wynajmowani przez arystokratyczne rodziny do kształcenia ich synów – na uniwersytetach studiowali wówczas głównie synowie mieszczańskich i burżuazyjnych rodzin. I choć z czasem dołączyli do nich również przedstawiciele gentry, uniwersytecki system kształcenia, oparty na egzaminach i wykładach, okazał się dla nich za trudny. Właśnie dlatego wprowadzono tutoring, oparty na indywidualnym kontakcie profesora (tutor) ze studentem (pupil). Ogólnie obowiązujący program studiów był interpretowany i dostosowany przez tutora do osobowości oraz zdolności studenta. Dzięki bezpośredniej komunikacji na linii profesor – student, możliwe było rozpoznanie, które talenty należy w jednostce szczególnie kształtować lub wzmacniać.
Tutoring okazał się doskonałym sposobem kształcenia przyszłych liderów społecznych, przede wszystkim dzięki powiązaniu edukacji z codziennym funkcjonowaniem ucznia. W metodzie przenosi się środek ciężkości na mniej tradycyjnie elementy systemu edukacyjnego: ,,pracuje się” nie tylko na wiedzy, lecz także na ,,doświadczeniu” studentów, na ich niepowtarzalnym, indywidualnym przeżyciu. Uczniowie bowiem często spotykają się w swoim życiu ze złożonymi sytuacjami, nie poddającymi się uogólnieniu i nie dającymi się odnieść do jednolitych standardów. Celem działań tutora jest rozpoznanie potrzeb podopiecznego oraz baczna obserwacja roli jaką odgrywa w swoim otoczeniu, tak by poprzez kształcenie nie tylko dostarczać informacje, ale również usprawnić jego społeczne funkcjonowanie. Przedmiotem relacji i dyskusji ucznia z tutorem jest zatem praktyka organizacyjna, kierownicza, liderska oparta na współpracy z ludźmi, zwłaszcza na pracy zespołowej. Skuteczne kształcenie wymaga od uczestników tej relacji bycia blisko siebie, swojego otoczenia, indywidualnych i społecznych wyzwań, a rozwój ucznia opiera się zawsze na osobistej transformacji dzięki bezpośredniej, długofalowej współpracy z wykładowcą.
Coaching
Idea coachingu opiera się na pomocy i kierowaniu rozwojem umiejętności oraz kompetencji studenta przez trenera (z ang. coach), które ma na celu wsparcie osoby objętej coachingiem w osiągnięciu przez nią uzgodnionych z trenerem celów. Istotnym elementem tej metody jest partnerska relacja i wzajemne zaufanie między trenerem a uczniem. Coaching jest skutecznym narzędziem wspomagającym efektywne uczenie się i wyznaczanie celów rozwojowych, zawodowych. Dzięki zastosowaniu metody coachingu student dowiaduje się, jak dojść z miejsca, w którym się znajduje do punktu, w którym chce być. A przede wszystkim uczy się wykorzystywać swój potencjał!
Coaching a tutoring w kontekście akademickim
Obie metody są ze sobą ściśle związane i doskonale się uzupełniają, stąd połączenie ich w jednym projekcie i w procesie kształcenia.
Coach pomaga studentom dowiedzieć się w jaki sposób najskuteczniej przyswajać wiedzę i jak najlepiej funkcjonować w środowisku akademickim. Studenci uczą się metod, które pozwolą im być efektywnymi i osiągać sukcesy w pracy akademickiej. Coach pracuje ze studentami w różnych sytuacjach: z tymi, którzy borykają się z osiągnięciem wyników uprawniających do zaliczenia, ale również tymi osiągającymi najlepsze wyniki. Ci ostatni współpracują z coachem, aby poprawić swoją efektywność i sprawność intelektualną.
Tutor pomaga studentom uczyć się danego materiału, zdobywać wiedzę poprzez indywidualne spotkania, angażowanie ich w proces refleksji i interpretacji. Jest to metoda oparta na wiedzy, ale również na doświadczeniu. Tutoring sprawia, że studenci, dzięki pracy z tutorem, stają się świadomymi, otwartymi na wiedzę i nowe doświadczenia ludźmi, przechodzą swojego rodzaju przemianę.
